Διαδρομές

Πώς στεκόμαστε απέναντι στη λογοτεχνία, εδικά στη μεγάλη λογοτεχνία; Κατορθώνουμε να διαπεράσουμε εκείνο το αστραφτερό σκοτάδι που συχνά την περιβάλλει; Τα έργα της λογοτεχνίας δεν είναι «αντικείμενα» που μπορούμε να μετρήσουμε με τις υποκειμενικές μας δυνάμεις για να βγάλουμε γενικά συμπεράσματα· είναι καταγραφές ψυχικών διαδρομών, περιγραφές των τόπων που επισκέφθηκαν οι δημιουργοί τους. Μας καλούν να ταξιδέψουμε κι εμείς — και ενδεχομένως να καταγράψουμε τις δικές μας ταξιδιωτικές εμπειρίες. Που δεν θα είναι λοιπόν γενικές αλλά πολύ συγκεκριμένες. Ο λόγος, όμως, ξεπερνάει τη γενικότητα και καταλήγει στο συγκεκριμένο όταν αποκτά σάρκα — και σάρκα του λόγου είναι η γραφή. Η σειρά αυτή θέλει να φιλοξενήσει τον ένσαρκο λόγο που θα ενεργοποιήσει λανθάνουσες ψυχικές διαδρομές του παρελθόντος και του παρόντος μας, προετοιμάζοντας τις μελλοντικές.

Θανάσης Λάμπρου, Κάτω απ’ τον ανοιχτό ουρανό — Εισαγωγή στον Γκαίτε. Η τραγωδία του Φάουστ. Η αγαλλιαστική περιπλάνηση του Βίλχελμ Μάιστερ