Περί της Περισπωμένης

Η Περισπωμένη ιδρύθηκε το 2011, στο απόγειο της κρίσης. Η επιλογή του πρώτου τίτλου δεν ήταν διόλου τυχαία: Οι Ελεγείες του Ντουίνο του Ρίλκε, ίσως το κορυφαίο ποίημα του 20ού αιώνα, εγκαινίασαν την εκδοτική πίστη στη μεγάλη ποίηση, ενώ περιγράφουν ιδανικά το ψυχικό κλίμα του εκδοτικού ― τα ενδιαφέροντα του οποίου επεκτείνονται στην κλασική λογοτεχνία εν γένει, στο δοκίμιο και το εικονογραφημένο παιδικό βιβλίο. Την επιλογή του ονόματος καθόρισε η αίσθηση πως η περισπωμένη δεν αποτελεί μονάχα το ωραιότερο τυπογραφικό σημάδι, αλλά παραπέμπει και στο πολυτονικό σύστημα γραφής, η χρήση του οποίου είναι βασική αρχή του εκδοτικού.  Στον λογότυπο απεικονίζεται, με σινική μελάνη, μια κομψή γυναικεία κεφαλή, της Περιπωμένης, που φέρει σαν κλείδα στη βάση του λαιμού το σύμβολό της.

Η Περισπωμένη δημιουργήθηκε αφενός για να εκφράσει μια συγκεκριμένη αισθητική, που υπηρετεί την υψηλή τυποτεχνία, κι αφετέρου για να υποστηρίξει, μέσα από την επιλογή των κειμένων, τη δημιουργία ενός πυρήνα, μιας ομάδας που να εκφράζει και να προκρίνει την ίδια σκέψη. Την σκέψη πως ο κόσμος παραμένει ένα my­ste­rium tremendum και πως αυτό είναι η ομορφιά και η αγωνία του. Πως το παν τελεί βυθισμένο σ’ αυτό μυστήριο και πως η λογοτεχνία, η τέχνη γενικότερα «στραγγίζει μόρια φωτός σε ένα βαθύ σκοτάδι» (Κητς). Πως η ποίηση μελωδεί την αθέατη πλευρά των πραγμάτων, πως η δημιουργία δεν φράζει τους μεταφυσικούς αυλούς του πνεύματος.

Στην ψηφιακή εποχή, που βρίθει εικονικά υποκατάστατα και η πληροφόρηση είναι διαρκής και καταιγιστική, με δεδομένο τον «θόρυβο» της «διανοητικής αφθονίας», το έντυπο βιβλίο οφείλει να δικαιολογεί την παρουσία του ως ολοκληρωμένο και αναντικατάστατο πνευματικό προϊόν. Σήμερα, που το βιβλίο μοιάζει να μην συνδιαλέγεται με την τυπογραφική παράδοση, να μην αποτελεί, όπως θ’ άρμοζε σε μια εξελικτική πορεία, συνέχειά της, στόχος της Περισπωμένης είναι να υπηρετήσει το εκδοτικό της όραμα μέσα από την κλασική τυπογραφία, να μεταγγίσει την αρμονία της (και τη θελκτική αίσθηση που εξακολουθεί αυτή να αποπνέει) στο μοντέρνο σώμα του βιβλίου. Τα πρότυπά της αναζητούνται κυρίως στην τυπογραφία της Κεντρικής Ευρώπης ― η Περισπωμένη επιχειρεί να εμφυσήσει στις σελίδες των βιβλίων της κάτι από τις εμπνοές των παλαιών δασκάλων της Δύσης. Να παραπέμψει στη «Χρυσή εποχή του εικονογραφημένου βιβλίου», να συνομιλήσει μαζί της. Γι’ αυτό και επιστρατεύονται εκλεκτά χαρτιά γραφής, ειδικά χαρτιά εξωφύλλου, τυπογραφικά κοσμήματα, βινιέτες, συχνά και πλήρης εικονογράφηση σε δίχρωμες εκτυπώσεις.